Bediüzzaman'a

firak

ölüm;

o rikkatli hüzün

ve firaktı belki de

                geceyi soluyan

ıstırabın teninde

incelirdi bakışlar

ve taşlı yollar için

saf hüzündü adımlar

oysa

bendim teninde

                ölümü oynayan

aheste bir gülün

Söz'e seyreldiğini

dokunuşlarda duyan

ölüme vakit varken

balmumu bir sandıktım

burçtan burca eriyen

(2009)

Haşim'e

Şiire dönmek iyi gelecek gibi belki ama bunu Hâşim: Sıradan Bir Hayalci  ile okumak daha iyi gelecek gibi

hayâl

karanfiller miydi yitirilen

yalnız sesleri miydi yoksa

uzakları inciler

Söz’le örttüğü zaman

bir lerzeydi geceler

ölümü soyunan

elemlere yürürken

çöllerdi belki yine

ay dudaktan kaybolunca

göllerde dirilen

kendi ağladı kendine

kendi biçti kefenini

güneşin seslerinden

güneşe çekilirken

(2007)